İleri Mağaza: son yükseltmeler ve önlerindeki iki kilit
Burası mağazaların sonudur. Üç rafta on altı şey satılır ve aralarında oyunun en büyük alımlarıdır — en ucuzu iki yüz bin puan, en pahalısı iki buçuk milyon.
Önünde iki kilit durur. İlk iki raf prestij on ya da yüzüncü seviye ister; üçüncüsü prestij yirmi ister, ki bu var olan son prestijdir.

Altı çarpan, her biri yirmi seviye
Dokunma gücü, otomatik dokunma, enerji yenilenmesi, pasif gelir, boss hasarı ve haftalık ödüller; her biri seviye başına yüzde beş kazanır, yirmi seviyelik bir sınıra kadar. Yani tamamlanmış bir hat, sistemin iki katıdır ve altısının da tamamlanması, oyundaki her büyük sayının aynı anda iki katına çıkmasıdır.
Herhangi birinin ilk seviyesi 200,040 puandır ve sonraki her seviye bir öncekinden yüzde otuz fazlaya mal olur; yani bir hattın yirminci seviyesi ilk on dokuzunun toplamından pahalıdır. Birini bitirmek bir projedir; altısını bitirmek geç oyunun tamamıdır.
Bunlar diğer her şeyin yerine geçmez, üstüne binerler — araştırma laboratuvarının kalıcı hatları, füzyon bonusları ve prestij ağacı hepsi yanlarında çarpar. Oyun sonu panosu, hepsinin birer satır olarak gösterildiği yerdir.
Bir kez alınan altı tane ve sizden aldıkları
İkinci raf bir kezliktir. Pasif Depolamayı İkiye Katla, Boss Ödüllerini İkiye Katla ve Haftalık Ödülleri İkiye Katla; her biri kendi sisteminin tuttuğunu ya da ödediğini ikiye katlar. Pasifi Otomatik Topla, Haftalığı Otomatik Al ve Bossla Otomatik Dövüş ise düğmelere sizin yerinize basar — bunların sonuncusu, oyunda orada olmadığınız bir bossu kazanmanın tek yoludur.
Fiyatları, ileri mağazanın nasıl fiyatlandığının en açık örneğidir. Her birinin puan cinsinden bir tabanı ve ayrıca kendi gelirinizin dakikaları cinsinden bir fiyatı vardır; hangisi büyükse onu ödersiniz. Dakikada 3,410 puan kazanan bir hesapta Boss Ödüllerini İkiye Katla yüz seksen dakikadır — 613,951 puan — tabanı ise 500,040'tır. Hesap zenginleştikçe ileri mağaza ona daha pahalıya gelir.
Bunların oyunun tepesinde bedavaya dönüşmesini engelleyen şey budur. Dakikada bin kazanan bir oyuncu için belirlenmiş sabit bir fiyat, dakikada otuz bin kazanan biri için bozukluktur ve oyunun ödediği her şey aynı nedenle aynı şekilde ölçülür.

Üçüncü raf ve neden bu kadar uzun kilitli kaldığı
Prestij yirminin arkasında dört alım durur: Pasif Geliri Üçe Katla, AutoTap'i Üçe Katla, Boss Hasarını Üçe Katla ve Etkinlik Ödüllerini Üçe Katla. Her biri 2,499,960 puandır ve her biri kendi sistemini, onu zaten çarpan her şeyin üstüne üçle çarpar.
Prestij yirmi, merdivenin son basamağıdır — yirmi sıfırlama ve sonuncusunda beş yüzüncü seviyeye ulaşmak. Yani bu raf plan yaptığınız bir alım değildir; ulaşılacak başka bir şey kalmadığında alınacak olandır.
Kartlar o zamandan önce de görünür ve kilit her birinin üzerinde yazar. Bu bilinçlidir: gördüğünüz bir raf devam etmek için bir nedendir, hak edene kadar gizlenen bir raf ise kimsenin uğruna çalışmadığı bir sürprizdir.

Hak etmediğinizde sunucunun yaptığı
Kilitler ekranın bir durumu değildir. Sunucu onları her alımda kontrol eder ve kilitli bir ürün için gelen istek, nedeni ve beklediği seviyeyle birlikte reddedilir — yani başka yollarla açılan bir mağaza yine de reddeden bir mağazadır.
İçine bilinçli olarak bir istisna yazılmıştır: bir kilidin arkasındaki bir şeye zaten sahip olan bir oyuncu, o rafın geri kalanı için asla reddedilmez. Aksi hâlde sonradan sıkılaştırılan bir kural, birini zaten para ödediği bir setin ortasında bırakırdı.
Mağaza, Gelişmiş Sistemler içindeki sekizin yedincisidir ve panodaki otomasyon satırı henüz hiçbirinin etkin olmadığını söylediğinde oyun sonu döngüsünün sizi gönderdiği yerdir.